By 
Als je de keuze voorgelegd krijgt of je je kind YouTube of Netflix laat kijken of toch buiten laat spelen, dan is het gewenste antwoord natuurlijk ‘buiten spelen’. Maar zo makkelijk en vanzelfsprekend is dat niet altijd. Vraag je je nu af waarom niet, lees dan eens verder.
Keuzestress?
Oké, de situatieschets eerst maar. We hebben vrij recent een weekje mogen vertoeven in het mooie Zeeland, bijna iedere dag het strand bezocht en vooral veel buiten geweest. En na deze week hebben Tijs, mijn grote vriend van alweer drie jaar, en ik een dagje samen. Heerlijk om dergelijke dagen met hem te kunnen doorbrengen.
Na het aankleden samen ontbijten en tijdens het eten van een stukje boterham vraagt Tijs ineens: ‘Papa, wat gaan we vandaag nou weer doen?’. Hahaha, ik was helemaal verbaasd van de vraag en schoot een beetje in de lach. Maar de nadruk lag zo duidelijk op de twee woorden ‘nou weer’ dat ik toch wel een signaaltje dacht te horen. Ik heb Tijs toen aangegeven dat ik niks gepland had en vroeg hem wat hij zelf wilde gaan doen.
‘Papa, ik wil eigenlijk helemaal niks doen’ was het antwoord. En snel daarna kwam de vraag of hij filmpjes mocht kijken. Tja, wat doe je dan als ouder? We lezen het wel vaker dat het buiten spelen drastisch gedaald is bij kinderen en dat dit met name vervangen wordt door filmpjes kijken of gamen. En we weten ook allemaal dat buiten spelen goed is voor kinderen. Wat onder andere te lezen valt in dit artikel van Jantje Beton.
Wat zou jij doen?
Wat zou jij doen? Ik heb toch maar naar mijn zoontje geluisterd en samen Helden van de Stad, Bob de Bouwer en Paw Patrol gekeken. Tussendoor lekker meegezongen met de liedjes en daarbij fruit en nog meer boterhammen gegeten. Echt een feestje met z’n tweeën, jippie!
En heel eerlijk, ik denk dat een goede balans tussen binnen en buiten ‘spelen’ heel belangrijk is, maar deze ochtend binnen filmpjes kijken, was echt even nodig voor onze Tijs.
Groeten,
Papa Dré
